Creatief Vakman in de praktijk: Glasblazer

Ik ben een zondagskind. Ik krijg betaald voor het leukste werk en het mooiste vak dat er is. Toen ik op mijn veertiende per toeval kennismaakte met glasblazen, was ik meteen verkocht. Ik had me opgegeven voor de workshop glasblazen zonder een idee te hebben wat het was. Ik was altijd creatief bezig en dit klonk wel leuk.

Bij les één werd ik betoverd. Wat een spannend proces en wat een ongrijpbaar, onvoorspelbaar materiaal! Glasblazen vind ik nog altijd zo magisch. Glas lijkt in niets op andere materialen. In hitte is het zacht en stroperig als honing, afgekoeld is het juist hard en breekbaar.

Glas leeft. Je moet één zijn met het glas om er iets mee te kunnen doen. Aanraken met je blote handen kan tijdens het vormproces niet en toch zul je het glas onder controle moeten krijgen om het te kunnen vormen.

De glasblazers bij de workshop zeiden meteen: ‘Je hebt het in je’. Ik voelde, in tegenstelling tot de veel oudere deelnemers, geen enkele angst voor de hitte van 1300 graden Celsius. Uit jeugdige onbevangenheid misschien. Na afronding van de workshop was ik elke dag na school te vinden op de tribunes van de glasblazerij, die later onderdeel werd van het Nationaal Glasmuseum. Ik vond het zo fascinerend om die vaklui bezig te zien.

Toen een van hen mij vroeg of ik een keertje wilde assisteren was ik de koning te rijk. Ik was intens gelukkig. Ik mocht papier nat maken, gereedschap aangeven en later de oven opendoen. Langzaam aan schoven de blazers mij steeds meer taken toe. Als een spons nam ik al hun werkzaamheden in me op. Uiteindelijk resulteerde dat in een plekje in de glasblazerij. Je leert door te doen en door te vragen. Je moet op je bek durven gaan en fouten durven maken. Ik weet niet hoeveel glas er is gebroken… En uitgeleerd ben je nooit. Zelfs niet nu ik drie dagen per week in de Glasblazerij van het Nationaal Glasmuseum werk. Ik maak daar vazen, schalen en flessen om de museumwinkel te bevoorraden. Ook maak ik vrij werk voor exposities en voorwerpen in opdracht als relatiegeschenk. Het is geweldig om betaald te krijgen voor je vakmanschap.”